Handgebaren
Mudras
Handgebaren in Indiase dansstijlen worden om verschillende redenen gebruikt. Zo kan de danser door middel van de juiste handgebaren een verhaal of een gemoedstoestand uitbeelden, maar de handgebaren kunnen ook betekenisloos zijn en uitsluitend schoonheid geven aan een technische dans.
De Natya Shastra - waarin de regels en voorschriften van de Bharata Natyam danskunst staat beschreven - bevat onschatbare informatie over de vorm, functie en technische details van de Bharata Natyam dans, het theater, make-up en muziek. Daarnaast bevat het boek ook informatie over de hastamudras met hun voornaamste betekenissen. Overige mudras zijn te vinden in schilderijen, tempel reliëfen en oude geschriften.
Doordat in de loop der tijd verschillende dansstromingen zijn ontstaan, zijn ook de handgebaren bij het uitbeelden van een verhaal, per stroming, in details veranderd. De essentie van de handgebaren is echter hetzelfde gebleven; Het door middel van de handen zo optimaal mogelijk uitbeelden van een verhaal of een emotie.
Met handgebaren kan de danser een technische dans dansen. Dit is een dans zonder betekenis met veel ritmische voet en hand patronen. De handgebaren hebben hier als doel de dans in zijn pure schoonheid te tonen. Handgebaren die hierbij gebruikt worden zijn bijvoorbeeld de Pataka (dit is een basis handgebaar waarbij de gestrekte vingers tegen elkaar aangedrukt zijn) en de Alapadma (de vingers wijd verspreid).
In een verhalende dans kunnen de handen door middel van de gepaste vorm een lied of een emotie uitbeelden. Met de handen kun je dieren uitbeelden zoals een hert, een vogel, een schildpad. Ook kan je bijvoorbeeld door met je hand een vuist te maken, heldhaftigheid uitbeelden of met je platte handen tegen elkaar te drukken, de groet uitbeelden. Ook kan de danser door middel van de Pakaka en de Alapadma symbolen uit een verhaal uitbeelden. Met de Pataka kan alles uitgebeeld worden en met de Alapadma wordt een bloem uitgebeeld.